Jaren geleden hoorde ik eens van planking en zette ik het weg als weer een hobby voor wat gekken. Nou heb ik hetzelfde gedaan met twitter in die periode, dus het was wachten op het moment dat planking net zo’n groot succes zou worden. Na al die jaren is planking dan eindelijk mainstream. Al moest er wel een dode voor vallen.
Het is ook nog eens snel gebeurd: 2 weken geleden kende vrijwel niemand planking, tegenwoordig struikelt menig forens tijdens de ochtendspits over plankers op het perron en worden ophokuren gebruikt om te planken op passerpunten. Prachtig gehypt allemaal, maar planking is nog steeds ronduit belachelijk.
Twitteren klinkt in het begin net zo belachelijk, maar daar zijn nog wel nuttige toepassingen voor te verzinnen. Planking blijft niks meer dan stilliggen als een plank. De enige variatie is het kiezen van nieuwe (lees; gevaarlijker) plekken en zo ga je door tot je een keer tijdens het planken uit de dakgoot van een flat valt. Vervolgens hoop je samen met duizenden andere plankers dat je een Darwin Award wint.
Planking is niet populair geworden omdat het nieuw en origineel is, maar puur omdat het nu veel media aandacht heeft gekregen. Elke krant, elke talkshow, ze willen allemaal hip en happening zijn door het opmerken van nieuwe internettrends. Als het een beetje vreemd is en je er dood kan gaan, dan is je aandacht als internethype gegarandeerd. Of het dan als een plank liggen is, of het doen van de vogeltjesdans, het idee dat je erdoor kan sterven maakt het aantrekkelijk voor een nieuwsrubriek en de grote groep mensen die ermee bereikt wordt.
Vervolgens ontstaat de rare ontwikkeling dat iedereen die aan die trend doet, opeens ook expert erin is. Lokale krantjes storten zich op studenten die vinden dat “het wel een kick geeft”. Dat zeggen ze terwijl ze op een terrastafeltje liggen in een winkelcentrum waar je nooit zou willen zijn. Op de vraag hoelang deze plankinggoeroes bezig zijn antwoorden beiden met trots “2 weken!”.
Het enige wat de niet-plankers kunnen doen is wachten. Net zoals bij de flashmob zal elk quasi-hip marketingbureau iets willen verzinnen met planking. Als het planken achtereenvolgens is gebruikt om KPN te promoten en een willekeurige gestorven ster te herdenken gaat het de goede kant op. Dan volgt planking hetzelfde pad als de net zo waardeloze flashmob en sterft het een stille dood.
Tegen die tijd zullen er echter wel 10 andere belachelijke hypes in de plaats van planking gekomen zijn. We kunnen kennelijk niet zonder dit soort onzin.





