Of ik tweewekelijks een blik kan opentrekken over mijn leven in Cambodja. Natuurlijk, zei ik. En nu zit ik vast aan een jaarcontract. Maar ik ben wel mooi de eerste en enige Azië-correspondent bij deze internetvervuiler.

Laat ik dan maar gelijk beginnen met een noodzakelijk introotje. Ik ben in september 2010 verhuisd van Amsterdam naar Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodja. Dat is hier, in het midden:

Grotere kaart weergeven

Vanaf 2007 was ik al freelancer en ieder jaar daarna vroeg ik me af wat ik deed in een land waar het klimaat voor de helft van het jaar werkelijk om te huilen is en waarom ik in hemelsnaam zoveel geld moest verdienen om een beetje rond te komen, aangezien de helft van je inkomen mooi naar de Belastingdienst gaat.

Na een aardige rondreis door Zuidoost-Azië begin 2009 koos ik er uiteindelijk voor om in Phnom Penh te settelen. Want: mooi weer, goedkoop, niet te groot als hoofdstad, het eten is heerlijk, grote diversiteit aan inwoners uit de hele wereld, een stabiel politiek klimaat en er is een degelijke internetverbinding beschikbaar.

Had ik al geschreven dat het altijd mooi weer is? Ja, zelfs als het regent. Eind mei gaat het weer regenen hier.

Mijn internet-activiteiten bracht ik onder in een nieuwe opgezette onderneming in Hong Kong. Mijn eigen Ltd. En omdat Hong Kong net als de Seychellen en de Caymaneilanden offshore is, betaal ik geen belasting over geld dat ik buiten Hong Kong verdien.

Na een verblijf van drie nachten in een simpel guesthouse in Phnom Penh vond ik de woning waar menig mens over droomt: een statig paleis van drie verdiepingen, garage, grote woonkamer, riante keuken, vier slaapkamers, vier badkamers (één met ligbad!) en een balkon op de derde. In totaal zo’n 290m².

Kosten? US$ 650 inclusief schoonmaakster (3x in de week 5 uur) en mijn eigen nachtwacht die dagelijks van 20u tot 7u ’s ochtends het huis bewaakt vanuit zijn stretcher voor mijn garage. Ja, dat is € 470 per maand.

En omdat het dak zo plat, kaal en leeg was, bouwde mijn huisbaas in vijf dagen een heuse bamboehut erop. Ernaast heb ik een douche laten aanbrengen. Mijn eigen roof top shower. Regel dat maar eens in Nederland. Inclusief dat mooie weer, natuurlijk, want het moet wel logisch blijven.

Het is leuk om mensen hier te vertellen wat ik doe. “Ik organiseer onder andere beklimmingen naar de top van de Kilimanjaro. In Tanzania, ja.” Vervolgens volgt de vraag waarom ik dat dan vanuit Phnom Penh doe. “Ja, waarom niet?” En aangezien er overal ter wereld wel mensen zijn die die berg op willen, maakt het voor mij ook niet uit waar ter wereld ikzelf woon. Toch? Inderdaad.

Daarnaast ben ik ook een social media deskundige (de enige echte, uit alle bescheidenheid), internet marketeer, reisjournalist, fotograaf en schrijver.

Èn gecertificeerd massage therapeut. Deze maand open ik in mijn paleis in Phnom Penh mijn eigen massagesalon. Omdat er vraag naar is. US$50 per uur en niet meer dan één massage per dag. En niet meer dan vijf per week.

Kom nou, ik zit hier toch niet om keihard te werken?

Oja, op donderdagavonden ben ik quizmaster voor de Pub Quiz in een lokale kroeg in de stad. Maar dat is enkel voor gratis drank en tropische hilariteit als gevolg daarvan, natuurlijk.

Genoeg stof voor de schrijverij dus.
Het komt wel goed met dat jaarcontract.
Mijn bankrekeningnummer in Hong Kong is bekend bij de redactie.

Wordt vervolgd.